Een jaar later
Precies een jaar geleden werden in Suriname de eerste drie positieve gevallen vastgesteld.
Het land was in rep en roer.
Supermarkten werden leeggekocht.
Onzekerheid hing in de lucht.
En eerlijk is eerlijk… dat was begrijpelijk.
Langzaam werd de coronacrisis ons nieuwe normaal. Mondkapjes. Afstand. Handen ontsmetten. Geen vanzelfsprekende nabijheid meer.
Gelukkig zien we dat de positieve gevallen afnemen in ons geliefde land. Maar de economische realiteit blijft zwaar. Voor veel mensen is het geen makkelijke tijd.
De maatregelen zijn versoepeld, maar voorzichtigheid blijft. We houden afstand. We letten op elkaar. We passen ons aan.
En toch…
Als ik het over missen heb, dan mis ik vooral de kleine dingen.
Een spontane, stevige knuffel.
Zonder nadenken. Zonder afstand.
Een ontspannen stranddag met een heerlijke cocktail in mijn hand.
Een avond dansen tot in de late uurtjes.
Vrijheid die ooit zo vanzelfsprekend was.
Het is weekend.
Ga je vrijdag, zaterdag of zondag nog uit? Dat kan voorlopig tot een uur of negen.
Of kies je voor rust? Uitslapen. Bankhangen. Tijd met je gezin.
Vertel eens… hoe ziet jouw weekend eruit?
En wat mis jij het meest uit de coronatijd?
Liefs,
Ja9 🤍
Heel mooi ❤️
Mooi idee 👍👍..en succes ermee..
Hi Brian, wat super dat je er ook bij bent en welkom op mijn blog.
Hartelijk dank.
🙏🙏goed zo
Thank you